Samuel Levy Ximenes (1789-1836) en zijn 'Vleeschelijke conversaties'.

deel1 

deel 2

deel 3

deel 4

Naatje Samuel Levy woonende op het Roeters-

eiland,

Adriaen van der Gijzen, woonende ten huize van

de eerste getuige,

Stijntje Karels Hofman, woonende op de Verversgracht,

getuigen van genoegzaame ouderdom om getuigenis der

waerheid te geeven, dewelke ter requisitie van den heer

Samuel Levy Ximenes en diegeenen welke deze

hunne verklaering verder mogten nodig hebben,

hebben gedeposeert ende verklaart ende hij requirant ten dezen

mede compererende heeft geaffirmeert als volgt:

eerstelijk affirmeerde de requirant

dat hij in den jaere 1806 kennis gekregen hebbende

aan mejuffrouw Maria Elizabeth Tromp, zig bij

zijne moeder Sara Tonsela, weduwe Ximenes

heeft vervoegt en aan dezelve haar consent in het huwelijck

met juffrouw Tromp heeft verzogt en

zij aan hem geantwoord heeft, dat zij niets tegen

het meisje had, edog geen consent tot het huwelijk

konde geeven uit vrees voor de minachting van de

Joodsche natie.

En verklaren de eerste en tweede getuigen, dat zij in

February 1807 zig benevens mevrouw Hermens en

juffrouw Tromp bevonden hebben in de liefhebberij comedie

op het Roeterseiland de Noteboom en toen mevrouw

Ximenes zeer vertrouwelijk met juffrouw Tromp heeft

zitten spreken, wijders verklaarden zij eerste en

tweede getuigen, dat voor de requirant in het

verbeterhuis gezeeten heeft, hetwelk ook de derde

getuige verklaart, dat hij meermalen aan hem vertelt

heeft de requirant zeer vertrouwelijk met hem over

juffrouw Tromp heeft zitten spreeken en toen

niet alleen gemeld heeft dat juffrouw Tromp een

zeer braaf en deugdzaam meisje was, maar ook dat

hij volkomen verzekert was, dat hij haar onteert

had en zij voor hem met niemand anders te  doen

gehad hadt, wijders ver-

klaren de eerste en tweede getuigen, dat gedurende

de tijd dat de requirant in het verbeterhuis geze-

ten heeft mevrouw Hemenis diverse maalen aan

hun gezegt heeft, dat het haar speet dat zij

niet om het huwelijk van haar zoon met juffrouw

Tromp geconsenteert had, want dat geduurende de

tijt dat haar zoon met juffrouw Tromp verkeerde zig

wel gedragen had en dezelve een alzints achtens-

waardig meisje was, dat gedurende

de tijd dat de requirant in het verbeterhuis /

gezeten heeft, mevrouw Remeres diverse maelen

het kint van den requirant en juffrouw Tromp

bij haar aan huis heeft gehad en gezegt heeft

dat zij erlangde dat haer zoon juffrouw

Tromp trouwde, want dat zij een braaf en deugd-

zaam meisje was en zij ook van haar en haar kind hielt,

en verklaarde de eerste getuige, dat de moeder

van de requirant divers keeren aan haar gezegt

heeft, dat zij zeer voor het huwelijck van haar

zoon met juffrouw Tromp was en dezelve haar

getuigen op vrijdag den 9den Juny naar het huis

van juffrouw Tromp gezonden

heeft om haar te zeggen, dat zij in het huwelijck

van haar zoon met haar toestemde, dat zij hun

voortgang moest maken en haer van haar zoon niet

laten ophouden en zorgen dat dezelve haar niet

verder in het verdriet bragt.

En verklaarden alle de getuigen en affirmeert de

requirant dat zij benevens juffrouw Tromp zig

op Vrijdagmiddag den 9en Juny bevonden hebben

in de keuken van het huis

van de eerste getuige, welk vlak tegenover de

agterkamer van het huis door mevrouw Hemeres

bewoont is, en dezelve toen om met hun

getuigen te spreken voor haar raam gekomen

is en hetzelven opgestooten heeft, dat

de derde getuige toen aan mevrouw Hemeres gevraagt

heeft of nu het huwelijck tusschen den requirant

en juffrouw Tromp haast zoude voortgang hebben,

dat dezelve haar geantwoord heeft, dat zij

volkomen in het huwelijk toestemde en haar

zoon zich alle vervloekingen toegewenst heeft

indien hij het meisje immer verliet, dat

mevrouw Ximenes toen wijders aan de derden

getuige gezegt heeft, dat zij 's maandags naar

den advocaat Meijer zoude gaan om van hem

te vernemen het antwoord dat haar zoon haar

op het verzoek van zijne toestemming in het

huwelijck met juffrouw Tromp en dat wanneer

de advocaat Meijer zijne toestemming  weiger-

de zij hem zoude zeggen dat zij wel

onder curatele stond, edog echter als weder

het rust behielt om in het huwelijck van

haar zoon met juffrouw Tromp te contenteren,

ja dan zou en dat de angst te raden, waarom /

zij den advocaat Meijer wenschte te spreken

was, dat zij bewust was, dat in geval haar

zoon getrouwt was, dezelve aan haar niet zoude

geven wat hij haar nu toegeleyt had en zij

dan met haar kinderen gebrek zoude lijden,

waarop juffrouw Tromp aan haar geantwoord

heeft, dat zij geen mensch was om haar te

onthouden wat haar zoon haar had toege-

leyt, dat de requirant vervolgens aan haar

derde getuige in presentie van zijn moeder

verzogt heeft om een brief te schrijven aan

de moeder van juffrouw Tromp om

aan dezelve weder haar consent in het huwelijk

van haar dogter met hem te verzoeken en

hem te vergeven de behandeling die hij ten

opzigt van haar dogter gehouden had.

En verklaarde de derde getuige dat zij ter

voldoening van dat verzoek aan juffrouw

Tromp, de moeder, geschreven, heeft de weduwe aan de

grosse van deze verklaring geantwoort

en van deze haare verrigting zaterdag aan

mevrouw Ximenes kennis gegeven heeft,

dat dezelve haar daarop geantwoord heeft,

dat zij wel gedaan had met die brief te

schrijven, edog dat er nog wat aan haperde

eer ze haar toestemming in het huwelijk

van haar zoon gaf, dat zij eerst verzekert

moest zijn, dat zij 's wekelijks zo lang

zij leefde van hem twaalf guldens zoude

krijgen, dat zij bij een advocaat zoude

gaan om te hooren hoe zij zig moest gedragen

om zeker te zijn, dat haar zoon na zijn

trouwen haar het geld niet zoude onthouden

en haar toestemming zoude geven, wanneer

zij een advocaat zoude vinden die zig

verbond om ingeval haar zoon zijn woord

niet hielt, dan aan haar de twaalf gulden

te zullen geeven, dat de zwaarigheid die zij

maakte in haar consent tot het huwelijk te

geeven deze was, dat zij van haar zoon,

getrouwt zijnde, de twaalf guldens niet

zoude krijgen en dat de advocaat Meijer

haar mogt benadelen ende haar dwarsbomen

wegens het geld, dat haar toekwam en dat

zij niet wilde als een bedelaarster van haar /

zoon afhankelijk zijn.

Eindelijk verklaarden de eerste en tweede getuigen

dat mevrouw Ximenes aan hun van deze

wat gezegt heeft, dat de oorzaak

waarom zij geen consent wilde tekenen,

was dat zij niet verzekert was dat zij haar

leven lang van haar zoon die twaalf guldens

zoude hebben en dat zij haar consent zoude

wijgeren omdat juffrouw Tromp een christinne

was en wanneer zij consenteerde in het

huwelijk van haar zoon met een christen-

meisje zij haar zogenoemde sidate ofte

anders armengeld zoude verliezen en

dat zij ook vreesde dat wanneer zij consen-

teerde in het huwelijk de advocaat Meijer

haar ook in haar andere zaken zoude

benadelen en dwarsbomen.

Gevende zij getuigen voor redenen van weten-

schap het gedepositeerde te hebben gehoort,

gezien, bijgewoont en de woorden in deze

verklaaringe vermelt in zin en instantie met

mevrouw Ximenes te hebben gesproken en

gevoert als in den text, bereidt zijnde dit

hun gedepositeerde de eerste getuige

en requirant op de wijze der jooden en den

twee andere getuigen op de wijze der christ-

tenen met eeden te bevestigen.

Gepasseert binnen Amsterdam in

presentie van Boudewijn Vlakkert

en Dirk Plak als getuigen.

[volgen de ondertekeningen]