Procesakte Raad van Brabant 1664

Hieronder deel 2 van de akte

Inder saecke hangende voor den Raede van Brabant tusschen

Jacob van Kempen, Arent Heijsen, Johan Aben, Wilbert

Aben, Gerart van Kempen, ende Jacob Hermens Pastoors,

ingesetenen ende inwoonders der heerlicheyt Oeffelt int furstendomb

Cleve, voor haerselvenb, ende den voornoemden Jacob Hermens Pastoors,

nocg voor Johan Verheijen ende Egbert Peters, inwoonders

van den lande van Cuijk sijne borgen, alsmede denselven Johan

Verheijen ende Egbert Peters Smith, noch desgelijcx selver

impetranten in cas van reformatie met de clausule van relieff

geëxcipieerdens ende requiranten van requeste civile ter eenre,

ende Francoise de Ascaillie, weduwe wijlen Huybert van

Malsen, geinteresseerde ex apietne ende gerequireerde int selve cas,

ter andere sijde, den raedt met rijpe deliberatie van

raede doorgeisen ende overwogen hebbende alle t'gheene

ter materie dienden was, ende in desen heeft connen ende

mogen moveren, sonder te letten op het versoeck van autie

bij de geinteresseerde? gedaen, rejecteert de respective exceptien

bij deselve alvooren t'antwoorden geproponeert, interineert

vorders de clausuelen van relieff in de impetranten mandement,

breeder gementioneert, releveert haer dienvolgende

van de indebit interjectie ende prosecutie haerder

reformatie, mitsgaders van alle andere versuymennisse

ende omissien daertoe geslaegen, interineert van gelijcken

de requeste civile bij d'impetranten aen desen Raede gepresenteert,

ende doende recht op de respective conclusien bij deselve

impetranten in desen gedaen ende genomen, approbeert

het vonnisse van den gerechte van Cuyck in dato den

2e Mey 1656, waerbij d'exceptie van

incompetentie bij de gearresteerdens aldaer

geproponeert was gerejecteert ende hun naer gesetede

cautie de judicato geordineert ten principaelen te antwoorden,

competerende de costen van die instantie, ende

nopende de contumatiale appoinctementen van 22e Mert

ende 3 Mey 1657 respective, releveert d'impetranten

van het verstecq van antwoort daerbij gedecerneert,

condemneert echter deselve in de costen van die

instantien, belangende voorts de twee declaratien

van costen bij de geinterineerde overgegeven ende bij

schepenen van Cuyck den 18 January 1659 getaxeert

voor soo veel het raeckt deses eerste impetranten,

modereert ende retringeert hetselve taxaet tot

die soo rechtscosten als ordinarisse ende extraordinarisse

verteringen die ter occasien van de arresten ende

continuacien tot dato den 3 May 1657 tot Cuyck /

sijn gedaen ende gevallen, ende dat voor soo veel deselve

rechtscosten hier vooren niet en sijn gecompenseert, reserveert

het voorn. taxaet soo int reguardt van de voorsz. ses

eerste impetranten als int reguard van Jacob Pastoors

alleen, mitsgaders desselffs borgen mede impetranten

in desen voor soo veel het behelst andere costen, t'sij

juditieel, t'sij extrajudicieel, t'sij ordinaris, t'sij

extraordinaris buyten den voorsz. tijt ende plaetse gevallen,

de impetranten daervan absolverende, verclaert de voorsz.

borgen met haere presentatie den 25 February 1659

voor den gerichte van Cuyck gedaen ende ten processe

alhier onder de belette van bijde impetranten geproduceert

te mogen volstaen, voor soo veel deselve mede niet

en sijn gecompenseert, condemneren de geinterineerden in de

twee derdendeelen van de costen tersaecke vant

voorsz. taxaet gevallen, het andere derden deel

om redenen compenserende, van gelijcken doet te niet

het vonnisse in cas van oppositie bij die van den geriechte van

Cuyck den 28 Mey 1659 gewesen voor soo veel Jan

Verseyen ende Egbert Pieters Smith als borgen van Jacob

Pastoors aldaer verclaert sijn quade opposanten, verclaerende

deselve in hunne oppositie wel te sijn gefundeert,

blijvende niettemin de costen van die instantie

gecompenseert, ende vorders recht doende op den

principalen eysch ende conclusie bij de geinterineerde

ter eerster instantie tegens de ses eerste impetranten aldan

gearresteerde gedaen ende genomen voor soo veel

daertegens alhier bij deselve impetranten ter contrarie is

geconcludeert dat die bij sententie van desen Raede

sal werden ontseyt, den Raadt condemneert de impetranten

in de jaerlijcxe betalinge van den erffpacht in questie,

soo ter eerste instantie geësycht als pendente lite

vervallen, behoudelijck dat de impetranten vrij sal

staen daeraen te corten t'geene bij liquidatie bevonden sal

worden daerop t'sij ter saecke van ordinaris ofte extraordinaris

schattingh betaelt te wesen, ende compenseert de

costen van all de instantien voor desen Raede gevallen

om redenen den Raedt daertoe moverende. Actum

in den Raede et pronuntiacie den 23 December 1664.