J.H. van Welij versus J.W. Andriessen

J.M. van Welij daagde inderdaad J.W. Andriessen vanwege een openstaande schuld van 102 gulden voor geleverde goederen. J.W. Andriessen was echter ook de stiefvader van de kinderen van B. Tilleman, omdat J.W. Andriessen gehuwd is met diens weduwe en daarmee ook samen met zijn echtgenote beheerder was over het erfdeel dat zijn stiefkinderen van hun overleden vader tegoed hadden (het bedrag van 400 gulden) en bij hun meerderjarig worden zouden ontvangen. Van Welij verzocht daarom ook direct om Andriessen te verbieden dat van die 400 gulden alvast bedragen aan diens stiefkinderen uit te keren en op die manier 'weg te sluizen'.

Uit de uitspraak blijkt dat het kennelijk eerst door de burgemeesters zou worden behandeld, maar uiteindelijk voor het gerecht is gebracht. Hoewel een woordje uit de laatste regels mij onduidelijk is, blijkt dat de gedaagde niet verscheen (non comparuit) en dat besloten werd om het gevraagde door Van Welij akkoord te verklaren [Fiat insertis = moge het zijn zoals hierin beschreven]

den Koopman J:M:

van Welij Citant

Wacht

den M[eeste]r verwer en glase-

maaker J:W: Andriessen

geciteerd, ten einde om

te hebben voldoening eener

Som van eens honderd en

twee guldens, herkoomende

weegens geleeverde goede-

ten in den jaare 1800

vermogens overgegeeven

Reekening en Citantes Schuld-

boek Cum expensis.

Met interdictie teevens

aan den Burger J: van

Veerssen om geene pen-

ningen hoe ook genaamd

hetzij interessen als an-

derszints van een Kapitaal

groot vierhonderd guldens

ten laste van den Burger

Hoeber en ten behoeve van

de minderjarige kinderen

van wijlen B: Tilleman

door den zelven bij geci-

teerdens Huysvrouw in

---

eerste Ehe geprocrëeerd

door den Burger J: van

Veerssen voorn[oemd] ontfangen

en bij geciteerdens en zijne

Huysvrouw tot de meer-

derjaarigwording van

gez[egd]e Kinderen toe ge-

nooten wordende, uit

te tellen op paene als

naar rechten.

---

Borgemeesteren Gerigt

Zaturdag den 3 January

1801

Den Koopman J.H. van Welij

Citant versus

den M[eeste]r verwer en glasemaaker J.W.

Andriessen Geciteerde ten einde

(Fiat insertis)

Gecit[eerden]s ... et non comparuit

Continuans

marge links

van Veerssen

Schipper

Geweldig dit!

Heel veel dank. Het geeft zoveel informatie.

Met vriendelijke groet,

Allard van Wely

Toch nog een vraag, in de hoop op meer duidelijkheid. U schrijft:

'en dat besloten werd om het gevraagde door Van Welij akkoord te verklaren [Fiat insertis = moge het zijn zoals hierin beschreven].'

Maar wat is dat dan precies? Wat moet Van Welij dan akkoord verklaren..? Dat staat er niet in, toch?

Met andere woorden, met dit stuk kom ik er niet achter of Van Welij zijn geld krijgt... Ik zou dan verder moeten zoeken in procestukken (als die er al zijn) of in de resoluties.



Met vriendelijke groet,

Allard van Wely

Beste Allard,

Een dergelijke opmerking (Fiat ...) werd vaak kortheidshalve gebruikt om te verklaren dat de rechter(s) besloot/besloten zoals verzocht was (fiat ut petitur) of beschreven in het processtuk (fiat insertis). In dit geval werd de eiser dus in het gelijk gesteld, d.w.z. de gedaagde diende de schuld en proceskosten (cum expensis) te voldoen en mocht tevens geen geld wegsluizen door zijn stiefkinderen vast uit te betalen van hun vaderlijkk erfdeel.

Of van Welij daadwerkelijk het geld ontvangen heeft, dat vertelt dit document uiteraard niet, het betreft slechts de uitspraak. Dan zou je een ontvangstbewijs of een gerechtelijk of notarieel stukk moeten vinden waarin Van Welij verklaarde het bedrag ontvangen te hebben. De vraag is uiteraard of zo een stuk is opgemaakt en zo ja, of deze bewaard is gebleven en vervolgens of deze vindbaar is...

René.

Wauw,

Ik ben hier toch wel van onder de indruk. 

Heel hartelijk dank.

Beste groeten,

Allard