Armee du Rhin

blz 2

blz. 3

blz. 4

blz. 5

Jo, interessante brief. Jammer dat de schrijver ervan zijn naam niet duidelijk vermeld heeft. De passage over zijn 2 nachtelijke alarmen is volgens mij als volgt te begrijpen (al kan ik mij vergissen):

Hij kreeg last van 'bijtende' beestjes (muggen, teken, luizen, of iets dergelijks). De eerste keer kon hij ze doden met vloeibaar kaarsvet ('stéarine liquide'), de tweede keer was de dader spoorloos maar had hij wel een wondje achtergelaten.

Madame Galbruner
prop(riétai)re à l'Epinette
à Libourne
près de Bordeaux
(Gironde)
France
-----
9 8bre 70
Ma chère enfant
J'ai reçu ta lettre du 8 2 heures soir
Depuis hier, nous avons un
temps épouvantable: pluie,
orage, tonnerre. On patauge
(pas moi: les arrêts me sont légers
par ce mauvais temps) dans une
boue glissante et compacte.
Nos malheureuses sentinelles
n'ont que leur couverture
et leur toile pour s'abriter.
Notre situation dans le camp
se caractérise, à mon avis, de
plus en plus. Demain, un
officier d'artillerie doit instruire
20 hommes par Compagnie de notre
bataillon à lancer les bombes
et les obus de notre place de
bataille. C'est, je crois, signe de fixité.
---
Notre revue que devait passer
ce matin Mr de L. n'a pas eu lieu;
il y avait trop de boue.
Une reconnaissance poussée,
hier, par un lieutenant et je
ne sais combien d'hommes, juisqu'à
15 ou 16 kilomètres n'a fait rencontrer
aucun ennemi; ils sont encore
très loin.
J'ai très bien vécu aujourdhui:
ce matin une bonne soupe de
l'ordinaire et un morceau de bœuf
idem. Une tranche d'épaule de
mouton et des noix; ce soir
le souper excellent de notre popote;
Grosban a ouvert ce matin,
ou on a ouvert pour lui, la
feuillette de Morgon 65 amenée
par son père; ce vin fait du
bien pris en petite quantité.
Le Commandant n'a pas
paru au camp dans la journée.
Clodius est de piquet pour la
nuit au piquet caché.
Remercie pour moi les Demoiselles
Dessalles de la peine qu'elles
prennent de me plaindre d'être
aux arrêts; Dis leur qu'il y
a des peines disciplinaires qui font
---
honneur à ceux qui les subissent
et que la mienne est dans ce
cas à un double point de vue,
que du reste le petit triste temps
que nous avons depuis hier
me rend ma punition très légère.
J'aurai mardi une douzaine
de photographies que tu demandes.
J'attendrai, si c'est possible une
occasion favorable de te les faire
passer.
Tous les jours Mounet porte
mes lettres à la poste à 6h½ du
matin, à 11 heures il va me chercher
le journal et faire mes commissions.
Clodius et Midroit sont allés
aujourdhui pour régler la chambre,
ils ont offert 40 fr.; on les a
traités de voyous (la dame); on ne
payera qu'entre les mains du
commissaire de police.
Je ne m'ennuie pas du tout.
Cette nuit j'ai eu personnellement
2 alertes: la 1ere à 11 heures j'ai saisi
et livré à la stéarine liquide les
2 ennemis; ils étaient très maigres.
A 3 heures, même répétition; mais
je n'ai trouvé que la blessure.
---
Son auteur avait fui; alors de
dépit, me sentant soif, j'ai
mangé deux noix et une croute de
pain, et bu par dessus un verre
de vin et d'eau. Là dessus je me
suis rendormi jusqu'à 6 heures et
levé à 9 heures ½.
J'écris par le même courrier
à Téophile; ce pauvre ami doit
être dans une position bien pénible;
quand nous nous sommes quittés
à Sathonay, (le jour de notre départ,
à ton arrivée), il avait pleuré
dans ma chambre en mon absence;
j'ai dû à la gare, après l'avoir
embrassé, arracher de force ma
main de la sienne; il pleurait.
Et tu arrivais 5 minutes après.
Adieu, ma bonne et chère
Amie; si tu as eu à Châlons
aujourdhui, le même temps que
nous, je te plains bien; j'y ai bien
pensé tout le jour; mais ma
pensée ne changeait rien.
Adieu, je vous embrasse toutes
deux bien fort.
Tout à toi de tout cœur
*****

Madame Galbruner
eigenares in L’Epinette
in Libourne
bij Bordeaux
(Gironde)
Frankrijk

—
9 oktober ’70

Mijn lief kind,

Ik heb je brief van de 8ste om 2 uur ’s avonds ontvangen. Sinds gisteren hebben we afschuwelijk weer: regen, onweer, donder. Men ploetert rond (ik niet: het arrest* bevalt me wel met dit slechte weer) in een glibberige, dikke modder. Onze ongelukkige schildwachten hebben alleen hun deken en hun zeil om zich te beschutten.
Onze situatie in het kamp wordt, naar mijn mening, steeds duidelijker. Morgen moet een artillerieofficier twintig man per compagnie van ons bataljon leren bommen en granaten te werpen vanaf onze stelling. Dat is, denk ik, een teken dat we blijven waar we zijn.
Onze inspectie die vanmorgen door Mr de L. had moeten plaatsvinden, is niet doorgegaan: het was te modderig. Een verkenning die gisteren door een luitenant met ik weet niet hoeveel man tot op 15 of 16 kilometer is doorgezet, heeft geen enkele vijand aangetroffen; ze zijn nog heel ver weg.
Ik heb vandaag uitstekend gegeten: vanmorgen een goede soep van de gewone kost en een stuk rundvlees idem. Een plak schapenschouder en walnoten; vanavond het uitstekende avondmaal van onze kantinetafel. Grosban heeft vanmorgen het vaatje Morgon ’65 dat zijn vader had meegebracht, geopend, of het is voor hem geopend. Die wijn doet deugd, in kleine hoeveelheden genomen.
De commandant is overdag niet in het kamp verschenen. Clodius heeft nachtwacht bij de verborgen wachtpost.
Bedank namens mij de juffrouwen Dessalles voor de moeite die ze doen om te klagen over mijn arrest. Zeg hun dat er disciplinaire straffen zijn die degene die ze ondergaan eer aandoen, en dat de mijne dat in dit geval is vanuit twee gezichtspunten. Bovendien maakt het sombere weertje dat we sinds gisteren hebben mijn straf heel licht.
Dinsdag zal ik een dozijn foto’s hebben waar je om vroeg. Ik zal, als het kan, een goede gelegenheid afwachten om ze je te laten bezorgen.
Elke dag brengt Mounet mijn brieven om half zeven ’s morgens naar de post; om 11 uur gaat hij de krant voor me halen en mijn boodschappen doen. Clodius en Midroit zijn vandaag gegaan om de kamer te regelen; ze boden 40 frank; ze werden behandeld als schurken (door de dame). We zullen alleen betalen in handen van de commissaris van politie.
Ik verveel me helemaal niet. Vannacht heb ik persoonlijk twee alarmen gehad: het eerste om 11 uur, ik heb de twee vijanden gegrepen en aan het kaarsvet overgeleverd; ze waren erg mager. Om 3 uur nogmaals hetzelfde, maar ik vond alleen het wondje. De dader was gevlucht. Toen heb ik uit ergernis, en omdat ik dorst had, twee walnoten en een korst brood gegeten, en daarbovenop een glas wijn met water gedronken. Daarop ben ik weer in slaap gevallen tot 6 uur en om half tien opgestaan.
Ik schrijf met dezelfde post aan Théophile. Die arme vriend moet in een heel lastige situatie zitten. Toen we in Sathonay afscheid namen (de dag van ons vertrek, bij jouw aankomst), had hij in mijn kamer gehuild terwijl ik er niet was. In het station heb ik, nadat ik hem had omhelsd, met geweld mijn hand uit de zijne moeten rukken; hij huilde. En jij kwam vijf minuten later aan.
Vaarwel, mijn goede en lieve vriendin. Als jij vandaag in Châlons hetzelfde weer hebt gehad als wij, heb ik echt met je te doen. Ik heb de hele dag aan je gedacht, maar mijn gedachte veranderde niets.
Vaarwel, ik omhels jullie beiden heel hartelijk.
Helemaal de jouwe, van ganser harte.
{ondertekening onleesbaar}

*arrest: kamer- of kwartierarrest; tuchtstraf waarbij de soldaat zijn kamer of kazerne (kamp) niet mag verlaten.

Andreas, ja dit is nou eens een leuke brief, er staan wat namen in, die ga ik proberen terug te vinden. Hartelijk dank